Λοιπόν,κατά την προσωπική μου άποψη,οι νέοι σήμερα(ας μην παίρνει μόνο τους έφηβους η μπάλα),έχουν καταντήσει να λένε αλήθειες μόνο στην Πρωταπριλιά...Λένε ψέματα για και στις σχέσεις τους,στις καριέρες τους ως μαθητές,στους γονείς,στους συγγενείς,στους γείτονες στους γνωστούς και σε οποιονδήποτε άλλο,διαφορετικής κατηγορίας και ηλικίας που μπορεί να ασκήσει άμεσα η έμμεσα μια οποιαδήποτε κριτική,η οποία θα τον επηρεάσει και ας μην το καταλαβαίνει....
Βέβαια,αν έρθουμε ξανά στο ψέμα,(που επισημαίνω ότι είναι ο λόγος που δεν λέμε αλήθεια,υπάρχουν κάποιες κατηγορίες....
1)Τα καθημερινά:π.χ."Διάβασες?"....."Εεε....τι?....Ναι.....".......Κάτι που είναι προφανές αλλά οι γονείς κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν(καρφώθηκα τωρα..)
2)Τα ''Πως θα τον ξεφορτωθώ":π.χ"Ξέρεις δεν μπορώ να βγούμε σήμερα γιατί έχω μία "βάφτιση"...Που σημαίνει"σιγά μην σε κυκλοφορήσω κιόλας"....γιατί ποιος νοήμων έφηβος θα παει σε βάφτιση για να στερηθεί τα λίγα λεπτά ελευθερίας του...???
3)Τα καλοπροαίρετα:π.χ."Διάβασε ο αδερφός σου όσο λείπαμε?"..."Ναι...Πως...",(ξανακαρφώθηκα...)
σημείωση:Στα καλοπροαίρετα συμπεριλαμβάνεται και οι καταστάσεις στην τάξη του τύπου"Ποιος δεν διάβασε σήμερα να του κατεβάσω τον βαθμό?"..."Εγώ κύριε...Ξέρετε,η γιαγιά μου είναι άρρωστη και έπρεπε όλο το σαββατοκύριακο να τις κάνω παρέα,να της πάω φαΐ που είχε φτιάξει με κόπο η μητέρα μου και να φτιάξω και κάτι σωλήνες που έσταζαν στο μπάνιο....(εδώ ο τόνος κατεβαίνει,και οι καλοί ηθοποιοί ρίχνουν και κανα δάκρυ...)..."Α εντάξει τότε...μην στεναχωριέσαι....."....Εντωμεταξύ αυτό συμβαίνει για να πάρουμε βαθμό και να αποφύγουμε την κριτική που μας δημιουργεί κατάθλιψη όχι τίποτα άλλο...(πάλι καρφώθηκα...)
Γενικά,απ ότι καταλαβαίνεται γυρνάω στο ψέμα γιατί η αλήθεια και το ψέμα συνυπάρχουν και αλληλοεξαρτώνται...Το ψέμα είναι ο λόγος που δεν υπάρχει αλήθεια και αυτή με την σειρά της επαληθεύει πως οι νέοι χρησιμοποιούν το ψέμα αδιάκοπα....Και όσο αν αναρωτιόμαστε πότε αυτό θα σταματήσει,αυτό δεν θα γίνει αν δεν πάψουμε να το χρησιμοποιούμε από τώρα εμείς...Αλλά και πάλι δεν φταίμε εμείς....Φταίνε,έφταιγαν οι μεγάλοι...Και εμείς θα φταίμε για τα παιδιά μας...Το...γνωστο παραμύθι...
il padrepadrone: Πάλι μου λες ψέμματα, γαϊδούρι, μουλάρι. Στην ηλικία σου τον σεβόμουν τον πατέρα μου και δεν του αράδιασα τόσες ψευτιές. Ρε γουρούνι ξέρεις τι χαρτζιλίκι μου έδινε τότε εμένα; Που θες να πας και για καφέ και στο internetcaffe και για φαγητό στα ταχυφαγία. Που δεν πας να κουρευτής και είσαι σαν μαϊμού
Και άμα τελειώσουν τα είδη του ζωικού βασιλείου κάθεσαι και αναρωτιέσαι, καλά **λάκας είμαι; Τα ίδια δεν έκανα και εγώ στην ηλικία του. Τα ίδια αθώα ψέμματα δεν έλεγα και εγώ. Τι είδους απαίτηση να είναι το παιδί μου ποιο ώριμο από μένα και να αντιδρά διαφορετικά.
Βέβαια νεαρέ μην το παίρνεις και πάνω σου , γιατί ο έλεγχος θα συνεχίσει να υπάρχη. Εξάλλου αυτή είναι και η δουλεία μας. Και μην ξεχνάς ότι "εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που θάσαι είμαι"

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου