Ερώτημα για figliolo και όχι μόνο.

Τελικά όλα στην Ελλάδα είναι δύσκολα. Πας σε ένα μέρος όπως το Ρέθυμνο να κάνεις δεντροφύτευση και σου την πέφτουν τα Ε.Κ.Α.Μ. Έχεις ερωμένη , σε διώχνουν από την δουλειά σου , πέφτεις από τον τέταρτο όροφο, κλείνουν την ερωμένη σου φυλακή , οι γνωστοί σου δικηγόροι περνάνε με κόκκινο και το χειρότερο σταματάει ο πρωθυπουργός να παίρνει DVD με κανονικές ταινίες και την ρίχνει στα ερασιτεχνικά.
Πραγματικά πιστεύουν ότι υπάρχει κόσμος που δεν έχει σιχαθεί το υπάρχων πολιτικό σύστημα. Ακόμα και εμείς, οι ελάχιστοι , οι τελευταίοι των Μοϊκανών, δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε πως ανακυκλώνονται τα ίδια ονόματα , οι ίδιες καταστάσεις , τα ίδια φαινόμενα σήψης. Ονόματα που σε όλες τις καταστάσεις είναι ανακατεμένα.
Αναρωτιόμουν όταν άλλαξαν την πρώτη διακυβέρνηση Καραμανλή οι διοικήσεις στο νοσοκομεία. Υπήρχαν manager που ίσως είχαν παραιτηθεί από κάποιες άλλες δουλειές για να ασχοληθούν με αυτά και έφαγαν σουτ. Βέβαια καλό να γνωρίζεται ότι όλοι αυτοί κερδίζουν τους μισθούς τους στα δικαστήρια όπου έχουν προσφύγει. Σήμερα λοιπόν διάβαζα στην Ελευθεροτυπία για τον πρόεδρο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Τουλάχιστον ο Ζαχόπουλος είχε τελειώσει και ένα πανεπιστήμιο. Ο κ. πρόεδρος ήταν οδηγός στο πολιτικό γραφείο του Καραμανλή. Μιλάμε για τον γνώστη της αγοράς. ¨Όποτε αγόραζε μπακλαβά για τον πρόεδρο κανόνιζε την ποσότητα του σιροπιού.
Όταν λοιπόν πάρει κάποιος την εξουσία πρέπει να εξυπηρετήσει γνωστούς και φίλους. Όσο άχρηστος και να είναι κανείς θα βολευτεί. Και φυσικά κάποιος θα αδικηθεί. Το ερώτημα τώρα είναι απλό. Η απάντηση δύσκολη. Να χωθούμε στους άλλους πενήντα που περίμεναν στο γραφείο του Αδωνη Γεωργιάδη για εξυπηρέτηση ή.... να το παλέψουμε ακόμα;
Η απάντηση μου υπάρχει. Είμαι αρκετά μεγάλος για να έχω τέτοια διλήμματα. Για να δούμε των άλλων..